Opleiding_1217


De toekomst van de oecumene 500 jaar na het begin van de Reformatie (TURNHOUT, 4/12/2017)

Contactpersoon: Dirk Godecharle
Emailadres: dirk.godecharle@hivset.be

Het programma voor 2017 loopt van januari tot en met december. Er is maandelijks een lezing, met uitzondering van de vakantiemaanden. Het aanbod poogt een optimale mix te verschaffen van wereldse en religieuze thema’s en onderwerpen. Ze zijn zorgvuldig gekozen en zullen worden verzorgd door de beste sprekers in het domein die we konden vinden. Er zal tijdens iedere lezing ook ruimte zijn voor reflectie, vraagstelling en publiek debat.
Alle lezingen gaan door in de grote aula van Campus HIVSET in de Herentalsstraat 70 in Turnhout. De lezingen starten om 19.30 u. en eindigen rond 22 u.



Doelgroep

Iedereen met een gezonde interesse voor levensbeschouwelijke vraagstukken vanuit een geloofs- en/of intellectueel perspectief. Jong en oud, gelovig en niet gelovig zijn allen welkom.

INSCHRIJVEN VOOR 1 LEZING, MEERDERE LEZINGEN OF DE VOLLEDIGE REEKS: mail naar administratie-vc@hivset.be met volgende gegevens: aantal personen + namen + gsm/tel.
Info: http://www.vormingscentrum.hivset.be/

Programma

1. De Luthers-Katholieke dialoog tussen Vaticanum II en de Gemeenschappelijke verklaring over de rechtvaardigingsleer (1999)
De vertegenwoordigers van het wereldwijde lutheranisme behoorden tot de meest actieve waarnemers tijdens het Tweede Vaticaans Concilie. Meteen nadien zetten ze alles in het werk om de dialoog met Rome aan te gaan en deze dialoog kon dan ook voor alle andere van start gaan. Na een kort historisch overzicht leg ik uit wat zo uitzonderlijk is aan de ‘Gemeenschappelijke verklaring over de rechtvaardigingsleer’ uit 1999. Terwijl de dialogen met andere christelijke kerken meestal niet verder komen dan een mooie consensustekst, die door oecumene-specialisten van beide kerken soms na jarenlange discussie werd afgewerkt, is een gemeenschappelijke verklaring bindend voor de kerken zelf. Lutheranen en katholieken erkennen daarom sinds 1999 dat de wederzijdse veroordelingen uit het verleden niet langer betrekking hebben op de kernovertuigingen die beide kerken over dit thema vandaag geloven.

2. Het enthousiasme getemperd: de nadruk van ‘Rome’ op twee radicaal onderscheiden kerkopvattingen.
Indien Lutheranen het in een dialoog met een andere Protestantse kerk eens zijn over wat voor hen het meest cruciale geloofspunt is (de rechtvaardiging) en ook elkaars doopsel erkennen, dan zou het niet lang meer duren alvorens ze de eucharistische gemeenschap met elkaar kunnen herstellen. Na het enthousiasme over de Gemeenschappelijke Verklaring was er terug een periode –het eerste decennium van deze eeuw – waarin de christelijke kerken zich eerder defensief opstelden tegenover elkaar. Rome insisteerde telkens dat er inzake het kerkverstaan fundamentele tegenstellingen bestaan tussen katholieken en protestanten. Wanneer men enkele toespraken van het huidige hoofd van de Pauselijke Eenheidsraad, kardinaal Koch, analyseert, dan lijkt het alsof enkel Protestanten hun kerkopvatting moeten afzweren.


3. Geduldig blijven dialogeren over moeilijke vraagstukken: de apostoliciteit van de kerk.
De internationale dialoogcommissie tussen katholieken en lutheranen koos ervoor om desondanks geduldig te blijven onderzoeken hoe de oecumenespecialisten van beide kanten vraagstukken met betrekking tot het kerkverstaan op een nieuwe wijze kunnen benaderen. Vroeger begreep men in de katholieke kerk het kenmerk van de ‘apostoliciteit’ (in de Geloofsbelijdenis wordt de kerk immers één, heilig, katholiek en apostolisch genoemd) steevast als de aanduiding dat haar bisschoppen in een apostolische successie staan met de apostelen. Ook al blijven er nog veel punten waarover er nog geen consensus is, toch meende de internationale dialoogcommissie in 2007 na jaren van discussie in een lijvig document over ‘De apostoliciteit van de kerk’ te kunnen stellen dat lutheranen en katholieken bij elkaar apostoliciteit kunnen erkennen. Men zegt weliswaar nog niet dat de andere kerk volledig in de apostolische traditie staat, maar wel dat men elementen van apostolisch leven bij de ander erkent.

4. De gemeenschappelijke herdenking van het begin van de Reformatie aangrijpen als een kans om Luther beter te begrijpen en de oecumenische relaties aan te zwengelen.
Intussen publiceerde dezelfde dialoogcommissie ook een studie in zeer toegankelijke taal, die intussen ook in het Nederlands werd vertaald als ‘Van conflict naar gemeenschap’ om beide kerken aan te moedigen dit jaar samen de Reformatie te vieren. Ik ga ook even in op het uitzonderlijke karakter van het bezoek van het hoofd van de Katholieke Kerk aan een wereldwijde vergadering van lutheranen in Lund, en dit tijdens het ‘Feest van de Reformatie’ op 31 oktober 2016.

5. Recente pleidooien om toch te werken aan een gemeenschappelijke verklaring over eucharistische gemeenschap.
Een échte officiële gemeenschappelijke verklaring die als gevolg zou hebben dat lutheranen en katholieken zonder restrictie samen eucharistie kunnen vieren, ligt nog niet in het verschiet. Katholieken moeten echter bepaalde uitspraken van het Tweede Vaticaans Concilie niet strikter interpreteren dan nodig. Een regionale dialoog in de VS publiceerde onlangs een ‘Declaration on the Way’, die de balans wil opmaken van waar we staan als kerken in ons oecumenisch overleg over ‘Church, Ministry and Eucharist’.

6. Open vragen en besluit

Kostprijs

vrije bijdrage

Getuigschrift

attest van aanwezigheid op aanvraag

Betaald educatief verlof

nvt

Door in te schrijven verklaar je je akkoord met onze voorwaarden.

 
Wij zijn erkend in het kader van opleidingscheques, betaald educatief verlof en de KMO-portefeuille. Klik hier voor meer informatie.
 
Interesse in vorming of begeleiding op maat van uw organisatie? Klik hier.